Dapper stoer mannetje

Dapper stoer mannetje

Dapper stoer mannetje

Stoer en dapper mannetje!

Een vraag van een moeder in mijn mailbox: “Wat zou jij voor onze zoon van 6 jaar kunnen betekenen?”
Daaronder volgt een korte samenvatting wat er speelt in het gezin, bestaande uit moeder, vader, zoon R van 8 jaar en zoon Y van 6 jaar.
Vier jaar geleden wordt er bij R een hersentumor ontdekt. R krijgt hiervoor verschillende behandelingen en vele ziekenhuisopnames. Afgelopen oktober hebben ze te horen gekregen dat de artsen niets meer voor R kunnen doen. Hij zal komen te overlijden.
Inmiddels is hij doof en blind en raakt hij steeds meer verlamd. R is thuis en ligt in de woonkamer op bed.
Y heeft een hele fijne band met zijn grote broer en gaat vaak bij hem liggen en met hem knuffelen. R reageert ook enorm op Y.
De ouders zijn heel open naar Y over het hele proces en hebben hem ook verteld dat R snel zal komen te overlijden.
De vraag van beide ouders is of hetgeen zijn Y vertellen, vanwege zijn leeftijd, echt duidelijk is en of hij het goed begrijpt. Wat kan ik als gezinscoach voor hun hierin betekenen?

Ik leg uit hoe ik te werk ga en dat mijn gevoel zegt dat POPtalk hierbij een fijne methode kan zijn om in te zetten. Een methode die situaties inzichtelijk maken met poppetjes en symbolisch materiaal zonder daar veel woorden aan te hoeven koppelen.
Op deze manier komen eventuele onduidelijkheden en vragen vanzelf boven tafel.
Met moeder spreek ik af dat ze het een en ander rustig met haar partner en Y bespreekt en als het voor hun goed voelt wij een afspraak in plannen. Aangezien de situatie kan dit uiteraard op kort termijn.

De volgende dag belt moeder mij op, ze heeft alles besproken in het gezin en Y wil heel graag dat ik met hem kom “spelen”. Samen met Y zal ik kijken wat hij van de hele situatie begrijpt en of er vragen zijn bij hem. Tevens neem ik hierin zijn gevoelens en emoties mee. Een kleine week later plannen we de afspraak.
In die week gaat het met R zo snel achteruit dat hij 2 dagen voor onze geplande afspraak komt te overlijden. Moeder mailt mij met dit zeer verdrietige nieuws en vraagt mij of ik toch voor Y wil komen en of ik dan de uitvaart met hem kan bespreken en uit kan leggen met het uitvaartspeelgoed hoe de uitvaart er uit komt te zien. Natuurlijk wil ik dit.

Als ik de afgesproken dag bij het gezin aankom wordt ik enthousiast door Y en zijn ouders ontvangen. Voor Y heb ik een klein cadeautje meegenomen die ik hem overhandig…….wat is hij blij met de troostknuffel, het armbandje met de tekst “ik vergeet jou nooit” en de geluksteen.
Als ik hem vraag waar ik voor kom, verteld hij mij dat ik met hem kom spelen en dat hij dit graag op zijn eigen kamer wil.
Voordat we naar zijn kamer gaan gaat hij naar zijn broer en geeft hem een dikke knuffel en kus. Tot zo R.

Met het uitvaartspeelgoed laat ik Y spelen en mij uitleggen hoe hij denkt dat de uitvaart van R zal gaan verlopen. Dit weet hij heel goed en bijna alles is hem duidelijk. Wat mooi om te zien en wat fijn voor Y dat zijn ouders hier zo open over zijn en hem zo ontzettend goed bij het hele proces betrekken. Wel heeft Y 1 vraag: “waar is R als de kist de oven in gaat”. Als ik hem uitleg dat R vanaf het moment dat hij thuis in de kist wordt gelegd hierin blijft en dus ook meegaat de crematieoven in, zegt bij “o ja, want dan wordt hij as en gaat hij in een urn”. Inderdaad en deze urn krijgen pappa & mamma mee naar huis en met elkaar kunnen jullie beslissen wat jullie met de as van R gaan doen.

Vervolgens vraag ik Y of hij voor mij met POPtalk kan laten zien hoe hij zich voelde dat R nog leefde en hoe hij zich voelt nu R dood is.
Met zorg zoekt Y een poppetje voor zichzelf, voor R, voor pappa en voor mamma uit. Dan zoekt hij tussen de smileys en kleurenkaartjes de emoties uit die bij zijn gevoel passen en legt deze zorgvuldig neer bij de situatie voor en na het overlijden van zijn broer.
Dit maakt veel duidelijk. We spreken af dat we er foto’s van maken en deze wil hij graag aan pappa en mamma laten zien.
Hij kijkt nog eens rustig naar de poppetjes en de emoties en geeft aan dat het nu klaar is.

Samen ruimen we alles op en lopen naar beneden naar zijn ouders.
Trots laat Y de foto’s zien en gaat vervolgens heerlijk met zijn autootjes spelen.
Ik praat nog wat na met de ouders en geef aan als er nog vragen zijn of als Y aangeeft dat hij graag nog een keer over dingen wil praten er altijd een vervolgafspraak gemaakt mag worden.
Na een high-five keer ik richting huis.
Wat een stoer dapper mannetje heb ik vandaag mogen begeleiden!