Spiegelt mijn dochter mij?

Spiegelt mijn dochter mij?

Spiegelt mijn dochter mij?

Paniek bij mijn dochter!
Mijn dochter klampt zich huilend en in paniek aan mij vast als ik haar wegbreng naar school, de opvang of de oppas. Bij mijn man doet ze dit niet.
Zou het kunnen dat ze mij spiegelt?

Samen gaan we aan de slag met de POPtalk methode.
Ik vraag je je gezin van herkomst neer te zetten.
Het beeld is duidelijk de meeste ballast zit bij je moeder (SCHULD, VERKRAMPT, ROUW & VERSLAVING), bij je vader leg je AANPASSEN neer. Je oudste broer is overleden, de broer daaronder zet je op de steen ALLEEN neer en jezelf zet je bij de steen ANDERS neer.
Uit de sfeerkaarten die je er bij legt komt naar voren (zeg je zelf) dat je je ervoor afsloot, je handen voor je ogen hield en dat je nu, als volwassene verbluft kijkt naar je huidige gezin.

Je omschrijft een aantal situaties en daar komt het kernwoord PANIEK steeds als rode draad naar voren. Je herkent dit als een gevoel dat je moeder vaak had. Ze raakte in PANIEK als ze 1 van haar kinderen niet meer zag of om haar heen had. Angst om ook hun kwijt te raken net als haar oudste zoon. Ze neemt het overlijden van haar oudste zoon zichzelf enorm kwalijk. Ze vindt haar troost in de kerk, het geloof. Veel koffie drinken en daarnaast stopt ze haar verdriet weg (horen, zien & zwijgen).
Je vader past zich continue aan om maar zo goed mogelijk voor je moeder te kunnen zorgen en het voor haar zo fijn mogelijk te maken.
Jij krijgt vaak te horen dat je anders bent en zo voelt dat ook voor jou.

Vervolgens laat ik je je huidige gezin neerzetten.
Je zet een liefdevol gezin neer (jezelf, man & 2 dochters) in een cirkel, verbonden met elkaar. In het midden leg je een steen met OPEN neer. Achter jouw en je man leg je TROTS & BESCHERMEN neer en bij je meiden VEILIGHEID & AANPASSEN.
Tevens leg je IRRITATIE, KRITIEK, ZIEKTE & VERLATEN bij je man neer. Bij jezelf leg je: ANGST, SCHULD, PANIEK, TEVEEL…, NAÏEF, BOOSHEID, TWIJFEL, EENZAAM, ONRUST & DEPRESSIE neer.
Als ik je vraag om nu goed te kijken naar de stenen die je allemaal op tafel hebt gelegd en deze eens op te stapelen om vervolgens jezelf er voor te zetten, komt de boodschap wel binnen. Het is duidelijk dat er “PANIEK” ontstaat….wat een enorme ballast zit er in je “rugzak”.
Je zegt: “deze ballast duwt mij omver, terwijl ik er juist boven moet gaan staan”, je zet jezelf letterlijk op de stapel stenen. Wat een mooi gebaar!

We bekijken steen voor steen en je geeft aan of je deze ballaststeen nog nodig hebt of achter je mag/kan laten. Uit eindelijk blijven er van de 11 ballaststenen nog maar 3 nodig.
Deze 3 ballaststenen heb je nog wel nodig om dingen te verwerken, een plekje te geven of om mee aan de slag te gaan.

Wat ben jij blij met deze inzichten. Wat een verhelderende methodiek. Dank je wel.